توی هر زندگی گمشده  هایی هست و  پشت بند هر گمشده ای هم یه دنیا گمگشتگی ...

و همین یه قانون کافیه که باور کنی دنیا سرای حیرته و تو توی این سراچه اسیر...

"عسی ان تکرهوا شیا و هو خیر لکم و عسی ان تحبوا شیا و هو شر لکم"

خوندن این آیه کافی بود که یاد دوستی بیفتم که مدتهاست بی خبرم ازش.....

پس مقام گمشده ی این روزهام رو با افتخار تقدیم می کنم به دوستی که خاطرات رنگین کمونی غریبی توی گذشته ی من جا گذاشته....

دوستی که این روزها به معتی کامل کلمه گم شده و کاملا بی خبرم از چند چندش با خودش و بازی  زندگیش....

کجایی رفیقم؟!...رفیقم کجایی؟